روغن موتور

روغن موتور

روغن موتور

تاریخچه

در 6 سپتامبر 1866 ، جان الیس آمریکایی شرکت پالایش نفت مداوم را تاسیس کرد. دکتر الیس در حالی که توانایی های درمانی احتمالی روغن خام را مطالعه می کرد ، از یافتن ارزش دارویی واقعی ناامید شد ، اما به دلیل خاصیت روانکاری بالقوه آن ، شیفته آن شد. وی سرانجام روش پزشکی را رها کرد تا وقت خود را به تولید روان کننده کاملاً نفتی و گرانروی برای موتورهای بخار اختصاص دهد که در آن زمان از ترکیبات ناکارآمد روغن و چربی های حیوانی و گیاهی استفاده می کرد. او دستیابی به موفقیت خود را زمانی ایجاد کرد که روغنی تولید کرد که در دماهای بالا به طور موثر کار می کرد.

روغن موتور یا روان کننده موتور هر یک از مواد مختلفی است که از روغنهای پایه تشکیل شده با مواد افزودنی مختلف ، به ویژه مواد افزودنی ضد لباس ، شوینده ها ، مواد پراکنده کننده و برای روغن های چند درجه ، بهبود دهنده های شاخص ویسکوزیته تشکیل شده است. روغن موتور برای روغن کاری موتورهای احتراق داخلی استفاده می شود. عملکرد روغن موتور کاهش اصطکاک و سایش قطعات متحرک و تمیز کردن موتور از لجن و مواد شوینده است. همچنین اسیدهای ناشی از سوخت و اکسیداسیون روان کننده را خنثی می کند ، آب بندی حلقه های پیستون را بهبود می بخشد و با انتقال گرما از قسمت های متحرک موتور را خنک می کند.

علاوه بر ترکیبات اساسی فوق الذکر ، تقریباً همه روغن های روان کننده حاوی بازدارنده های خوردگی و اکسیداسیون هستند. روغن موتور ممکن است در مورد روغن غیر شوینده فقط از یک ماده پایه روان کننده یا یک ماده پایه روان کننده به علاوه مواد افزودنی تشکیل شده باشد تا قابلیت بازدارندگی روغن ، عملکرد فشار شدید و توانایی جلوگیری از خوردگی قطعات موتور را فراهم کند.

امروزه روغنهای موتور با استفاده از روغنهای پایه متشکل از هیدروکربنهای پایه نفتی ، پلی آلفاولفینها (PAO) یا مخلوطهای آنها به نسبتهای مختلف ، گاهی با 20٪ وزن استرها برای حل بهتر مواد افزودنی مخلوط می شوند.

استفاده روغن موتور

روغن موتور روان کننده ای است که در موتورهای احتراق داخلی به کار می رود ، که باعث تأمین نیرو در اتومبیل ها ، موتورسیکلت ها ، ماشین های چمن زنی ، موتورهای سازنده و بسیاری دیگر از ماشین ها می شود. در موتورها ، قطعاتی وجود دارد که بر خلاف یکدیگر حرکت می کنند و اصطکاک بین قطعات با تبدیل انرژی جنبشی به گرما ، در غیر این صورت قدرت مفید را هدر می دهد. همچنین این قطعات از بین می رود ، که می تواند منجر به کاهش کارایی و تخریب موتور شود. روغن کاری مناسب باعث کاهش مصرف سوخت ، کاهش مصرف انرژی و افزایش طول عمر موتور می شود.

روغن روانکاری یک فیلم جدا کننده بین سطوح قطعات متحرک مجاور ایجاد می کند تا تماس مستقیم بین آنها به حداقل برسد ، گرمای اصطکاک را کاهش داده و سایش را کاهش دهد ، بنابراین از موتور محافظت می کند. در هنگام استفاده ، روغن موتور گرما را هنگام عبور از موتور از طریق هدایت انتقال می دهد. در یک موتور با پمپ روغن چرخشی ، این گرما با استفاده از جریان هوا بر روی سطح خارجی مخزن روغن ، جریان هوا از طریق کولر روغن و از طریق گازهای نفتی تخلیه شده توسط سیستم تهویه مثبت میل لنگ منتقل می شود. در حالی که پمپ های چرخشی مدرن به طور معمول در اتومبیل های سواری و سایر موتورهای با اندازه مشابه یا بزرگتر ارائه می شوند ، روغن کشی با کل تلفات یک گزینه طراحی است که همچنان در موتورهای کوچک و مینیاتور محبوب است.

در موتورهای بنزینی (بنزینی) ، حلقه پیستون بالا می تواند روغن موتور را در دمای 160 درجه سانتیگراد (320 درجه فارنهایت) قرار دهد. در موتورهای دیزلی ، حلقه بالایی می تواند روغن را در دمای بیش از 315 درجه سانتیگراد (600 درجه فارنهایت) قرار دهد. روغن های موتور با شاخص های ویسکوزیته بالاتر در این دمای بالاتر نازک تر می شوند.

همچنین پوشاندن قطعات فلزی با روغن باعث می شود که آنها در معرض اکسیژن قرار نگیرند و از اکسیداسیون در دمای کار بالا جلوگیری کرده و از زنگ زدگی یا خوردگی جلوگیری می کند. بازدارنده های خوردگی نیز ممکن است به روغن موتور اضافه شود. در بسیاری از روغن های موتور مواد شوینده و پخش کننده ای نیز وجود دارد که به تمیز نگه داشتن موتور و به حداقل رساندن لجن روغن کمک می کند. این روغن قادر است دوده حاصل از احتراق را به خود گیر دهد ، نه اینکه آن را روی سطوح داخلی رسوب دهد. این ترکیبی از این و برخی از غوطه وری است که روغن استفاده شده را پس از مدتی سیاه شدن ، سیاه می کند.

مالش قطعات موتور فلزی به طور حتم برخی از ذرات فلزی میکروسکوپی را از ساییدگی سطوح تولید می کند. چنین ذراتی می توانند در روغن گردش کرده و در برابر قطعات متحرک خرد شوند و باعث سایش شوند. از آنجا که ذرات در روغن جمع می شوند ، به طور معمول از طریق فیلتر روغن برای حذف ذرات مضر گردش می یابد. یک پمپ روغن ، یک پره یا پمپ دنده ای که توسط موتور تأمین می شود ، روغن را در سراسر موتور از جمله فیلتر روغن پمپ می کند. فیلترهای روغن می توانند از نوع جریان کامل یا بای پس باشند.

در میل لنگ یک موتور خودرو ، روغن موتور سطوح چرخان یا کشویی را بین بلبرینگ های ژورنال میل لنگ (یاطاقان اصلی و یاطاقان بزرگ) و میله های اتصال پیستون ها به میل لنگ روغن کاری می کند. روغن در یک ظرف روغن یا مخزن ، در پایین میل لنگ جمع می شود. در بعضی از موتورهای کوچک مانند موتورهای چمن زن ، غوطه های موجود در پایین میله های اتصال به روغن در قسمت پایین فرو می رود و در صورت لزوم آن را برای روغن کاری قطعات داخل چلپ چلوپ می کنند. در موتورهای وسایل نقلیه مدرن ، پمپ روغن روغن را از ظرف روغن می گیرد و آن را از طریق فیلتر روغن به گالری های روغن می فرستد ، از این رو روغن بلبرینگ های اصلی را نگه می دارد که میل لنگ را در مجلات اصلی نگه می دارد و یاطاقان های میل بادامک سوپاپ ها را. در وسایل نقلیه معمولی مدرن ، فشار روغن از گالری های روغن به یاتاقان های اصلی وارد سوراخ های مجلات اصلی میل لنگ می شود.

از این سوراخ های موجود در دنده های اصلی ، روغن از طریق مجاری داخل میل لنگ حرکت می کند تا از سوراخ های موجود در میله های میله خارج شود تا بلبرینگ های میله و میله های اتصال روغن کاری شود. برخی از طرح های ساده برای پاشیدن و روانکاری سطوح تماس بین حلقه های پیستون و سطوح داخلی سیلندرها به این قطعات در حال حرکت سریع متکی بودند. با این حال ، در طراحی های مدرن ، راه هایی نیز از طریق میله هایی وجود دارد که روغن را از یاتاقان های میله به اتصالات میله پیستون می رسانند و سطوح تماس بین حلقه های پیستون و سطوح داخلی سیلندرها را روغن کاری می کنند. این فیلم روغن همچنین به عنوان یک مهر و موم بین حلقه های پیستون و دیواره های سیلندر عمل می کند تا محفظه احتراق در سر سیلندر را از میل لنگ جدا کند. سپس روغن دوباره به درون ظرف روغن می ریزد. [4] [5]

روغن موتور همچنین ممکن است به عنوان عامل خنک کننده عمل کند. در بعضی از موتورها روغن از طریق نازل داخل میل لنگ بر روی پیستون پاشیده می شود تا قطعات خاصی را که تحت فشار فشار بالا قرار دارند خنک کند. از طرف دیگر ، ظرفیت گرمایی استخر روغن باید پر شود ، به این معنی که روغن قبل از اینکه بتواند از موتور تحت فشار زیاد محافظت کند ، باید به محدوده دمایی طراحی شده خود برسد. این به طور معمول بیش از گرم کردن عامل خنک کننده اصلی – آب یا مخلوط آن – تا دمای کار آن طول می کشد. به منظور آگاهی دادن به راننده در مورد دمای روغن ، برخی از موتورهای قدیمی یا دارای عملکرد بالا یا مسابقه ای دارای دماسنج روغن هستند.

نظر خود را بنویسید

Don`t copy text!